Aug 21, 2026
Elke watertank voor huis gebruik dat is aangesloten op een particuliere bron bestaat om één fundamenteel probleem op te lossen: een bronpomp kan niet continu draaien zonder zichzelf te verslijten, maar een huishouden heeft op verzoek water nodig met een constante druk. De tank overbrugt dat gat. Het slaat water op onder persluchtdruk, zodat het openen van een kraan eerst uit de reserve van de tank put, en niet rechtstreeks uit de pomp. Pas als die reserve is opgebruikt, wordt de pompschakelaar geactiveerd en wordt de tank opnieuw gevuld.
Binnen een typisch huishoudelijke waterdruktank Een rubberen membraan of blaas verdeelt de tank in twee afgedichte delen: de ene bevat perslucht en de andere bevat water. Terwijl de bronpomp water in de zijkant van de tank duwt, comprimeert hij de lucht aan de andere kant van het membraan. Die perslucht levert feitelijk druk op het leidingsysteem: terwijl de armaturen water naar buiten zuigen, zet de lucht uit en duwt het resterende water er voor uit, waardoor de stroom en druk behouden blijven zonder dat de pomp voor elke zuiging hoeft te draaien.
Dit is in de kern hoe een druktank voor een waterput werkt — het is een mechanische buffer, geen actief pompapparaat. De tank zelf heeft geen bewegende delen buiten het interne membraan; al het eigenlijke pompwerk wordt gedaan door de bronpomp, en de enige taak van de tank is om die output efficiënt op te slaan en soepel vrij te geven. Vanwege dit eenvoudige ontwerp kan een goed functionerende tank ruim tien jaar meegaan zonder enige tussenkomst, afgezien van een enkele drukcontrole.
De relatie tussen de goed en tank is eigenlijk een relatie tussen drie samenwerkende componenten: de pomp (die water verplaatst en druk opbouwt), de drukschakelaar (die de pomp vertelt wanneer hij moet starten en stoppen op basis van de tankdruk) en de tank zelf (die de drukreserve opslaat). Het begrijpen van dit driedelige systeem vormt de basis voor het diagnosticeren van vrijwel elk drukgerelateerd loodgietersprobleem in een goed gevoed huis, aangezien een symptoom dat lijkt op een tankprobleem soms feitelijk een schakelaar- of pompprobleem is, en omgekeerd.
Een van de meest voorkomende vragen van huiseigenaren is simpelweg wat moet de druk zijn in een puttank , en het antwoord hangt volledig af van de instelling van de drukschakelaar die de pomp bestuurt, en niet van een enkel universeel nummer. De vuistregel die in de hele industrie wordt gebruikt, is om de luchtvoorvulling van de tank in te stellen op ongeveer 2 PSI onder de inschakeldruk van de pomp – de druk waarbij de schakelaar de pomp inschakelt.
Voor de meest voorkomende residentiële opstelling is een 30/50 drukschakelaar (pomp start bij 30 PSI, stopt bij 50 PSI), het antwoord op welke psi moet een putdruktank zijn is ongeveer 28 PSI wanneer de tank helemaal leeg is. Voor een 20/40-switch richt u zich op ongeveer 18 PSI; voor een 40/60-schakelaar richt u zich op ongeveer 38 PSI. Het correct instellen van de voorlading is belangrijker dan de meeste huiseigenaren zich realiseren: een te lage voorlading zorgt ervoor dat de tank bijna volledig met water wordt gevuld voordat de pomp wordt uitgeschakeld, waardoor de bruikbare afname drastisch wordt verkort en de pomp veel vaker moet draaien. Een te hoge voorlading doet het tegenovergestelde, waardoor de pomp te vroeg wordt uitgeschakeld en de hoeveelheid bruikbare waterdruk die aan het huis wordt geleverd, wordt verminderd.
Als iemand het vraagt Hoe breng ik een watertank onder druk? voor het eerst is het proces eenvoudig, maar het vereist dat de tank leeg is om een nauwkeurige meting te krijgen. Schakel de bronpomp uit bij de breker, open een slangpilaar of kraan om de tank volledig leeg te laten lopen en gebruik vervolgens een standaard bandenmanometer op de Schrader-klep bovenaan de tank om de huidige luchtvulling te controleren. Voeg lucht toe met een fietspomp, draagbare luchtcompressor of winkelcompressor in kleine stappen, waarbij u de meter regelmatig controleert om te voorkomen dat u de doeldruk overschrijdt - een voorlading van de tank die te vol is, kan de blaas voorbij het ontworpen buigbereik duwen en de levensduur ervan verkorten.
Regelmatig het controleren van een putdruktank is een van de eenvoudigste onderhoudsgewoonten die een huiseigenaar kan aannemen, en het duurt slechts een paar minuten met basishulpmiddelen. De meest directe methode voor hoe een putdruktank te testen is de drain-and-gauge-methode: schakel de pomp uit, open ergens in huis een kraan om alle waterdruk te ontlasten en laat de tank volledig leeglopen, en lees vervolgens de luchtdruk af bij de Schrader-klep met een standaardmeter. Vergelijk deze waarde met de beoogde voorlading voor de geïnstalleerde drukschakelaar.
Naast de basisdrukmeting zijn er nog enkele extra controles die de moeite waard zijn om periodiek uit te voeren Hoe een waterdruktank te controleren grondig:
Testen volgens een vast schema (de meeste richtlijnen raden aan om de druk minstens één keer per jaar te controleren) vangt langzaam luchtverlies op voordat het een volledig wateroverlastprobleem wordt, en het is veel goedkoper en sneller dan een noodoproep nadat de pomp al is gaan falen door overmatig draaien.
De meeste problemen met de waterdruktank terug te voeren op een van de weinige hoofdoorzaken, en het herkennen van het patroon van de symptomen wijst meestal rechtstreeks naar de oorzaak zonder dat het systeem daarvoor open hoeft te worden gesteld.
Dit wordt bijna altijd veroorzaakt door verloren luchtvoorvulling, of het nu gaat om een langzaam lek bij de Schraderklep of een gescheurde blaas. Omdat er nog maar weinig luchtkussen over is, kan de tank slechts een klein volume bruikbaar water bevatten voordat de druk het inschakelpunt bereikt, waardoor de pomp veel vaker opnieuw opstart dan nodig is.
Druk die merkbaar schommelt tijdens eenmalig gebruik (eerst sterk, daarna zwak) duidt vaak op een voorlading die te laag is in verhouding tot de instellingen van de drukschakelaar, of een drukschakelaar die verkeerd is gekalibreerd of de instelpunten niet nauwkeurig vasthoudt.
Een volledig drukverlies wijst weg van de tank en in de richting van de pomp zelf, een geactiveerde breker, een defecte drukschakelaar of een probleem verder stroomopwaarts bij de put: de tank is een passief opslagcomponent en veroorzaakt zelden op zichzelf een totaal drukverlies.
Een goed gevulde tank absorbeert drukstoten wanneer kleppen snel sluiten. Wanneer de luchtlading laag is, verdwijnt dat dempende effect en kan het plotseling stoppen van bewegend water een hoorbaar gebonk in de leidingen veroorzaken.
Terwijl druktanks water opslaan en onder druk zetten, zijn er problemen met de waterkwaliteit ijzerbacteriën in een toilettank vormen een aparte maar verwante zorg die vaak voorkomt bij goed gevoede huizen, omdat bronwater vaak opgelost ijzer en mangaan bevat, wat in gemeentelijk water zelden het geval is. IJzerbacteriën zijn van nature voorkomende micro-organismen die ijzer (of mangaan) combineren met zuurstof, waardoor een roodbruine, slijmerige of draderige opeenhoping ontstaat die vaak voorkomt in toilettanks, op onderdelen van putbehuizingen en langs de binnenkant van leidingen.
De meest herkenbare symptomen zijn een roestkleurige film of slib die de binnenkant van de toilettank bedekt, een olieachtige regenboogglans op het wateroppervlak, een muffe of moerassige geur en vlekken op armaturen, wasgoed of de toiletpot zelf. Hoewel ijzerbacteriën over het algemeen niet als een direct gevaar voor de gezondheid worden beschouwd, kunnen ze de leidingen verstoppen, armaturen in de loop van de tijd aantasten en een omgeving creëren die de groei van andere bacteriën ondersteunt. Aanhoudende opbouw is dus de moeite waard om aan te pakken in plaats van alleen maar herhaaldelijk schoon te maken.
De behandeling begint doorgaans met shockchlorering van de put en het leidingsysteem om de bestaande bacteriekolonie te doden, gevolgd door voortdurende preventie door middel van ijzerfiltratie, waterontharding of continue chloreringssystemen op laag niveau die zijn ontworpen voor bronwater. Alleen al het regelmatig schoonmaken van de toilettank zal de zichtbare aanslag verwijderen, maar zal de onderliggende bacteriekolonie die in de put of het sanitair leeft niet aanpakken. Daarom keert de verkleuring binnen enkele weken terug als de bron niet wordt behandeld.
Wanneer een tank problemen begint te vertonen, is de eerste vraag of: reparatie aan de druktank realistisch is en of vervanging het verstandigste pad is. Blaastanks zijn grotendeels niet te repareren in de traditionele zin van het woord: het interne membraan is niet ontworpen om in het veld te worden onderhouden of vervangen, dus een gescheurde of lekkende blaas betekent bijna altijd dat de tank zelf moet worden vervangen in plaats van gerepareerd. Wat vaak kan worden gerepareerd zijn de externe componenten: de Schrader-klep, het T-stuk van de tank, de manometer of de drukschakelaar zelf, die allemaal afzonderlijke, te onderhouden onderdelen zijn.
Als de diagnose bevestigt dat de blaas heeft gefaald, wordt het proces voortgezet het vervangen van een puttank volgt over het algemeen dezelfde stappen, ongeacht de tankgrootte of het merk:
De stappen voor hoe een putdruktank te vervangen zijn mechanisch eenvoudig, maar de tank zelf kan zwaar zijn als deze deel uitmaakt van een groter systeem, en voor grotere tanks kan een steekwagen of een tweede persoon nodig zijn om veilig te manoeuvreren, vooral in krappe kelder- of kruipruimte-installaties. Iedereen die niet bekend is met het werken met een onder druk staand leidingsysteem en elektrische pompaansluitingen, moet de vervanging door een erkende loodgieter laten uitvoeren in plaats van dit zonder ervaring te proberen, aangezien fouten bij de elektrische aansluiting op de drukschakelaar een reëel veiligheidsrisico met zich meebrengen.
De juiste maatvoering is net zo belangrijk als de juiste drukinstelling het dimensioneren van een puttank Het komt terecht neer op het matchen van het bruikbare verbruik van de tank met de maximale gelijktijdige watervraag van het huishouden – en niet simpelweg het kiezen van de grootste tank die in de beschikbare ruimte past.
Een veelgebruikt referentiepunt waar huiseigenaren naar zoeken is welke maat druktank voor een gezin van vijf , en hoewel de exacte behoeften variëren afhankelijk van het aantal armaturen, waterverbruikende apparaten en levensstijl, profiteren grotere huishoudens over het algemeen van tanks in het bereik van 40 tot 80 gallon, vooral omdat een meer gelijktijdige vraag (meerdere douches, was- en afwasbeurten overlappen) een grotere afname vereist om te voorkomen dat de pomp voortdurend draait. Kleinere huishoudens of vakantie-eigendommen met een lagere vraag kunnen vaak comfortabel op een kleinere tank draaien, terwijl aan de extreem lage kant: Watertank van 3 gallon is doorgaans alleen geschikt voor toepassingen op het gebruikspunt, zoals een omgekeerde osmosesysteem onder de gootsteen, en niet als druktank voor een huishoudput. Het kan eenvoudigweg geen zinvolle onttrekking bieden voor de leidingen in het hele huis.
Kijken naar afmetingen wateropslagtanks breder worden tanks doorgaans gecategoriseerd op basis van totaal volume en bruikbare opzuiging, wat altijd een fractie is van het totale volume, aangezien een deel van de tank altijd gevuld blijft met perslucht of gereserveerd blijft voor het voorladen. De werkelijke bruikbare zuigkracht van een tank is doorgaans 30-40% van het totale volume bij een standaard blaasontwerp, dus een tank van 40 gallon levert mogelijk slechts ongeveer 12-15 gallon bruikbaar water voordat een pompcyclus wordt geactiveerd. Dit is de reden waarom fabrikanten zowel het totale tankvolume als de nominale afname afzonderlijk vermelden, en waarom het vergelijken van tanks op basis van het totale aantal gallons alleen al misleidend kan zijn.
A bronwateropslagtank gebruikt als een groter reservoir - gescheiden van de druktank - heeft een andere afmeting, gebaseerd op de herstelsnelheid van de put in plaats van de piek van de gelijktijdige vraag naar loodgieterswerk. Bronnen met een lage opbrengst die langzaam worden opgeladen, profiteren van een aanzienlijke opslagtank die urenlang water kan verzamelen, als buffer tegen een bron die eenvoudigweg geen gelijke tred kan houden met incidentele perioden met veel vraag, zoals een wasdag of het bewateren van de tuin.
A waterdrukverhogingstank dient een verwant maar ander doel dan een standaard putdruktank. Waar een puttank de druk van een bronpomp opslaat en buffert, wordt een boostertank doorgaans gecombineerd met een boosterpomp om de druk op een bestaande watervoorziening te verhogen - vaak gebruikt in huizen aan gemeentelijk water met van nature lage inkomende druk, in gebouwen met meerdere verdiepingen waar de bovenste verdiepingen een zwakke stroming ontvangen, of in irrigatiesystemen die meer druk nodig hebben dan de basisvoorziening biedt.
De interne mechanica is grotendeels hetzelfde blaas-en-lucht-lading-ontwerp als een putdruktank, en dezelfde voorlading- en drukschakelaarlogica is van toepassing. Het belangrijkste functionele verschil is wat de tank voedt: een boostersysteem put uit een bron die al onder druk staat en voegt daar druk aan toe, terwijl een putsysteem put uit een bron die niet onder druk staat (de put zelf) en de druk vanaf nul opbouwt. Boostertanks zijn doorgaans kleiner van formaat dan putdruktanks, omdat hun taak bestaat uit stapsgewijze drukondersteuning in plaats van te fungeren als de enige opslagreserve voor de watervoorziening van een heel huis.
Een basis begrijpen loodgieterswerk een druktankdiagram helpt verduidelijken hoe alle afzonderlijke componenten met elkaar verbonden zijn en op elkaar inwerken, zelfs zonder in volledige schematische details te treden. In een typische opstelling stroomt water van de put door de putmantel en via een valpijp naar een dompelpomp (of wordt getrokken door een jetpomp die zich boven de grond bevindt). Van daaruit gaat het via de persleiding van de pomp naar het druktanksysteem.
De tank is verbonden met het leidingsysteem via een tank-T-stuk - een fitting met meerdere poorten die doorgaans de drukschakelaar, een overdrukventiel, een manometer en de verbinding met de tank zelf bevatten, allemaal aftakkend vanaf één punt op de hoofdwaterlijn. De drukschakelaar bewaakt de leidingdruk en regelt wanneer de pomp wordt in- en uitgeschakeld, de meter geeft een visuele drukmeting en de ontlastklep beschermt het systeem tegen gevaarlijke overdruk als de schakelaar niet uitschakelt. Vanaf het tank-T-stuk loopt de hoofdleiding het huis in naar een filter voor het hele huis (indien geïnstalleerd) en vertakt zich vervolgens naar individuele armaturen door het hele huis.
Deze lay-out – bron naar pomp, pomp naar tank-T-stuk, tank-T-stuk naar huis – blijft consistent in de meeste residentiële installaties, ongeacht of de pomp onderdompelbaar of bovengronds is. Dit is een van de redenen waarom het tank-T-stuk en de bijbehorende fittingen meestal de eerste plaats zijn om te controleren bij het diagnosticeren van een systeembreed drukprobleem in plaats van een probleem dat zich op één armatuur bevindt.
Consistent onderhoud van de puttank is wat een tank die 15 tot 20 jaar meegaat onderscheidt van een tank die binnen een paar jaar kapot gaat. Gelukkig hebben tanks in blaasstijl heel weinig nodig vergeleken met oudere lucht-over-water-ontwerpen, maar een handvol gewoonten kan een grote bijdrage leveren aan het maximaliseren van de levensduur:
Voor geen van deze taken is speciaal gereedschap nodig, afgezien van een standaard manometer en een luchtbron, en samen nemen ze minder dan een half uur per jaar in beslag – een kleine tijdsinvestering ten opzichte van de kosten van een noodpompvervanging, veroorzaakt door jaren van onopgemerkt kortstondig kortstondig.
Deel:
Gerelateerde producten
Contacteer ons
Hoofdkantoor Adres
Room A06, 4e verdieping, gebouw 6, Lane 4369, East Yinggang Road, Qingpu District, Shanghai, China
Fabriek Adres
Nr. 1, Mingxing North Road, Tech Innovation Park, Jianhu County, Yancheng, Jiangsu, P. R. China
tony@mxwatersupply.com
ada@mxwatersupply.com
Telefoon (Whatsapp/Wechat)
+86-18051685983
QR CODE
